العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)
232
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)
اعمل ما شئت فانك ملاقيه هر طورى كه ميخواهى عمل كن كه همان را خواهى ديد و اين حديث از طريق عامه هم روايت شده - و قرطبى ( از علماء عامه ) گويد صيغه امر در اينجا ( اعمل ) به معناى اكرام و احترام است همچنان كه در آيه شريفه باهل بهشت ميگويد . ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ سوره حجر 64 بفرمائيد وارد بهشت شويد با سلامت و امنيت . اينجا همچنين است و نيز اخبار و اعلام است كه خداوند گناهان گذشته او را آمرزيده و در آينده او را از گناه و كبائر محفوظ مينمايد . و آبى ( از علماء عامه ) در شرحش گفته . منظور از اكرام اباحه و اعلام آزادى نيست فقط تقدير و احترامى است از اين شخص عبادتكننده . 31 - كافى از محمد بن يحيى . . . از ابى جميله كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : افتتحوا نهاركم بخير و أملوا على حفظتكم في اوله و في آخره خيرا يغفر لكم ما بين ذلك ان شاء اللَّه . روز خود را با عمل خير افتتاح كنيد و بر فرشتگانى كه اعمال شما را ضبط ميكنند عمل خير را در اول و آخر روز املاء كنيد كه ان شاء اللَّه آنچه كه ما بين اول و آخر روز از شما صادر مىشود مشمول عفو و مغفرت الهى خواهد بود . بيان اين حديث در مقام ترغيب بانجام طاعت و عبادت است در اول روز و افتتاح آن با دعا و ذكر و تلاوت قرآن و امثال اينها از گفتارهاى نيك كه فرشتگان روز اين اعمال را در اول پرونده روزانه مينويسند مثل اينكه املاء مينمايد بر فرشتگان و همچنين در آخر روز چون معناى املاء ( كه اصلش املال است ) اين است كه انسان چيز را به ديگرى القاء كند كه او بنويسد . و اين حديث دلالت بر اين دارد كه اگر اين برنامه را مراعات كند موجب مىشود كه گناهان وسط روز اگر احيانا از او صادر شده باشد بخشيده شود و لذا از ائمه معصومين ما عليهم السّلام اذكار و اوراد و ادعيه زيادى در موقع صبح و عصر داده شده است . و جمله ان شاء اللَّه كه در آخر حديث آمده براى تبرك و تيمن است و يا براى اينكه مبادا انسان مغرور شود . 32 - كافى از محمد بن يحيى . . . از مرازم از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود پدرم ميفرمود . هنگامى كه تصميم گرفتى بانجام عمل خيرى فورا بجا آورد كه تو نميدانى چه حادثهاى رخ ميدهد . بيان يعنى از قبيل مرگ يا مرض يا سهو و فراموشى يا وسوسه شيطانى و يا مانع ديگرى از موانع بيشمارى كه انسان نميتواند پيشبينى كند . 33 - كافى . از على بن ابراهيم . . . از زراره از حضرت باقر عليه السّلام كه حضرت